popularne komentowane nowości

popularne

Najczęściej czytane

więcej...

powiększ tekst

ARCHIWUM

Mocne rady na twarde sztuki

20 września 2006

Hermann Apfelbock, Krzysztof Daszkiewicz, Christian Löbering

PATA, SATA, NTFS, RAID - ciągle coś się dzieje w sektorze nośników pamięci masowej. Poniższy artykuł pomoże ci uaktualnić wiedzę o twardych dyskach i optymalnie z nich korzystać w środowisku Windows.

PC World — Pojemność twardych dysków rośnie w zatrważającym tempie. Obecnie stosuje się już napędy o pojemności rzędu 500 GB. To ogromna ilość miejsca, która jeszcze do niedawna pozostawała w sferze marzeń. Jednak tak gigantyczne zasoby wymagają umiejętnego zagospodarowania.

W pierwszej części materiału przedstawiamy podstawowe wskazówki dotyczące instalowania, partycjonowania i formatowania dysków. Ponadto zamieszczamy porady, które pomogą usprawnić współpracę systemu operacyjnego z twardym dyskiem.

W dalszej części artykułu zagłębiamy się w aspekty techniczne. Pokażemy ci, jak za pomocą standardowych środków dostępnych w systemie Windows XP założyć zestaw dyskowy Raid 5 bez dodatkowego kontrolera. Zdradzimy ci, jak utworzyć partycję z folderu - i odwrotnie. W ramce "Fachowa chińszczyzna - twarde dyski" objaśniamy znaczenie wybranych pojęć ze świata dysków, których używamy w tekście. Przed każdą poradą podajemy, których edycji Windows dotyczy i jak trudne bądź ryzykowne jest jej wykonanie.

Dyskowe ABC

Partycjonowanie i formatowanie nowego dysku

Windows 2000, XP

Po zamontowaniu nowego dysku w obudowie komputera należy poprawnie podłączyć kable. W wypadku dysku IDE lub PATA trzeba przestawić zworkę, aby skonfigurować go jako nadrzędny (master) lub podrzędny (slave). Wybierz opcję master, jeśli do żądanego kabla IDE nie jest podłączony żaden inny napęd. W przeciwnym razie sprawdź ustawienie zworki w drugim napędzie i zadbaj o to, aby jeden dysk był skonfigurowany jako nadrzędny, drugi zaś jako podrzędny. Dyski SATA nie są wyposażone w zworki, bo ten interfejs przewi-duje tylko jeden dysk na gniazdo. Natomiast dyskowi SCSI należy przydzielić za pomocą zworki identyfikator, który nie będzie się dublował z identyfikatorami zarezerwowanymi przez pozostałe zainstalo- wane urządzenia SCSI.

Dobra rada. Staraj się podłączać do tego samego portu IDE napędy o podobnej wydajności. Jeśli jeden z nich będzie miał znacznie niższą przepustowość (np. powolny napęd DVD w porównaniu do szybkiego twardego dysku), spowolni drugi, obniżając jego osiągi.

Zgłoszenie napędu. Po zakończeniu czynności konfiguracyjnych trzeba powiadomić system o nowym dysku. Włącz komputer, przejdź do BIOS-u i zainicjuj automatyczne wykrywanie dysków. Jeśli nie uda się to w wypadku nowego dysku SATA, może musisz uaktywnić układ SATA z poziomu BIOS-u. Gdy BIOS poprawnie rozpozna wszystkie napędy, zapisz ustawienia i zrestar tuj system.

Przemeblowanie - przystawka Zarządzanie dyskami pozwoli ci dzielić swoje dyski na dowolne partycje. Partycjonowanie. Nowy dysk nie jest jeszcze gotowy do użytku, gdy uruchomisz środowisko Windows. Najwięcej pracy wymagają dyski SATA - tu należy zainstalować dodatkowy sterownik. Nowy napęd należy podzielić na partycje, a następnie sformatować je. W środowiskach Windows 2000/XP robi się to za pomocą przystawki Zarządzanie dyskami. Przywołasz ją na dwa sposoby. Kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę Mój komputer, wskaż polecenie Zarządzaj i zaznacz gałąź Zarządzanie dyskami w obrębie gałęzi Magazyn. Alternatywnie możesz otworzyć menu Start | Uruchom i wpisać polecenie diskmgmt.msc. W dolnej części okna znajdziesz listę wszystkich wykrytych nośników danych.

Nowy dysk pojawi się tu np. jako Dysk 1, a jego zasoby system określi (na razie) jako nieprzydzielone. Kliknij słupek po prawej stronie napisu Dysk 1 (lub innego, zależnie od przydziału dokonanego przez system) i wskaż polecenie Nowa partycja. Przez dalsze etapy partycjonowania przeprowadzi cię kreator. Wybierz żądany typ partycji - podstawową lub rozszerzoną. Partycje rozszerzone tworzy się właściwie tylko wtedy, gdy dysk ma być podzielony na więcej niż cztery części. Po założeniu partycji tego typu należy jeszcze raz przywołać kreator, aby zdefiniować w niej dyski logiczne.

Formatowanie. Kreator na pewno spyta o żądaną pojemność nowej partycji, a także system plików (FAT32 bądź NTFS) i rozmiar jednostki alokacji - tzw. klastra - w których ma być sformatowana. Jeśli zakładasz, że dysk lub partycja ma służyć przede wszystkim do gromadzenia bardzo dużych plików (np. filmów czy utworów dźwiękowych), zdecyduj się na duży klaster.

Konwertowanie systemu plików

Windows 2000, XP

Przed rozpoczęciem defragmentowania dokonaj analizy dysku`- najbardziej istotny parametr to Fragmentacja plików. Jeśli korzystasz tylko z systemów operacyjnych z rodziny Windows NT - czyli Windows 2000 lub XP - możesz porzucić przestarzały system plików FAT32 na rzecz lepszego NTFS. Aby ustalić, w jakim systemie została sformatowana dana partycja, przywołaj Eksplorator Windows, kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę dysku, a następnie wybierz polecenie Właściwości. Typ partycji jest wyszczególniony na karcie Ogólne.

Konwersja z FAT32 na NTFS. Możesz przekształcić partycję FAT32 na NTFS bez utraty zgromadzonych na niej danych. Kliknij menu Start | Uruchom i wpisz polecenie cmd. W ten sposób przywołasz okno wiersza poleceń. Konwertowanie zainicjujesz poleceniem:

convert <napęd>: /fs:ntfs
Zmienną <napęd> zastąp literą żądanego dysku.

Konwersja z NTFS na FAT32. Przekształcenie partycji w odwrotnym kierunku (czyli z NTFS na FAT32) nie jest możliwe przy użyciu standardowych narzędzi systemu Windows. Musisz ją na nowo sformatować w systemie plików FAT32. Kliknij prawym przyciskiem myszy ikonę danej partycji w oknie Eksploratora Windows, po czym wskaż polecenie Formatuj. Wybierz żądany system plików i kliknij przycisk Rozpocznij. Pamiętaj, że w wyniku formatowania zostaną usunięte wszystkie dane zapisane na partycji. Aby zapobiec ich utracie, musisz utworzyć zawczasu kopię zapasową wszystkich zasobów, przenosząc je na inny nośnik. Po zakończeniu formatowania przywrócisz swoje pliki w poprzednim miejscu z przygotowanej kopii.

12 3 dalej »