popularne komentowane nowości

popularne

Najczęściej czytane

więcej...

powiększ tekst

ARCHIWUM

100 Gb dla usług

18 sierpnia 2009

Marcin Marciniak

(Strona 2 z 2)

Computerworld — Szybkie usługi

Chociaż usługi realizowane z taką prędkością mogą się wydawać daleką przyszłością, niektóre zastosowania potrzebują ich już teraz. Dobry przykład to Video-on-demad z jakością HD. Przykładowy projekt sieci 3play w Szwajcarii zakłada zaoferowanie każdemu abonentowi przepustowości 100-200 Mb/s. Sieć ma obsługiwać kilka milionów abonentów. Zagregowana przepływność w takiej cieci to setki terabitów. Urządzenia sieciowe położone już blisko abonenta pracują z przepływnościami usługowymi mierzonymi w dziesiątkach i setkach gigabitów.

Liniowa skalowalność do 100 Gb/s jest też bardzo interesująca dla firm, które chcą działać w modelu sprzedaży hurtowej. U takich operatorów, zbudowana, wspólna infrastruktura sieciowa jest wirtualizowana. Brak logicznych ograniczeń podczas wirtualizacji znacznie ułatwia ten proces. Model liniowy bardzo ułatwia ofertowanie nowych modeli usługowych takich jak capacity-on-demand. Odbywa się to w sposób dużo prostszy, efektywniejszy i bardziej skalowalny. "Dla takich odbiorców usługi, liniowa skalowalność usługowa będzie znacznie cenniejsza od samej przepustowości interfejsu" - wyjaśnia Piotr Oniszczuk

Różne fale do jednego routera

Przy przepustowościach 100 Gb/s powszechnie wykorzystywanym medium są światłowody. Standardowo stosuje się technologię multipleksowania DWDM (Dense Wavelength Division Multiplexing), która umożliwia przesłanie wielu sygnałów cyfrowych w jednym fizycznym łączu światłowodowym. Odstępy między kanałami logicznymi są małe. Różnica długości fal to ok. 0,8 nm. Ceną za tak dużą efektywność są wysokie wymagania na dokładność działania komponentów optycznych. Jeśli sieć optyczna operatora jest realizowana przez więcej niż jednego dostawcę - może to rodzić potencjalne problemy. Mogą one wynikać np. z niewykrytej niekompatybilności rozwiązań różnych producentów, czy też braku kontroli i koordynacji dla wszystkich elementów optycznych na drodze danej lambdy.

Rozwiązaniem w/w problemów jest koncepcja Alcatel-Lucent polegająca na wbudowaniu interfejsu DWDM do routera. Dzięki temu router może np. w sposób proaktywny reagować na degradację transmisji w sieci DWDM i proaktywnie zmieniać sposób realizacji usługi. Gdy w systemie DWDM stopa błędów przed korekcją FEC przekroczy pewien poziom, router może zawczasu przejść na ścieżkę awaryjną. Dla usługi odbywa się to w sposób bezprzerwowy. Opisany scenariusz to klasyczny atrybut koncepcji IPoDWDM.

W obecnych rozwiązaniach IPoDWDM, urządzenie DWDM odbiera od routera dane na uzgodnionej długości fali. Dla systemu DWDM taki router jest obcym elementem optycznym, który jest poza kontrolą i koordynacją parametrów optycznych. W świecie optyki mówi się, iż lambda, którą nadaje router jest "obcą lambdą" (alien lambda). Jeśli teraz router niechcący zmieni moc lub długości fali, może to powodować problemy w działaniu całego systemu DWDM - a więc zazwyczaj wszystkich klientów operatora. Klasycznym rozwiązaniem tego problemu jest zapewnienie w systemie DWDM wsparcia dla "alien lambda". Jest to jednak zazwyczaj na tyle kosztowne (DWDM musi posiadać transpondery), że praktycznie niweluje korzyści z całej koncepcji IPoDWDM.

"Wbudowanie karty DWDM do routera umożliwia pełną integrację IP i DWDM z jednoczesnym uniknięciem większości negatywnych zjawisk temu towarzyszących. Karta DWDM staje się w pełni funkcjonalnym elementem routera z punktu widzenia IP i usług oraz systemu DWDM, z punktu widzenia domeny optycznej. Pewnym minusem jest konieczność, aby systemy: DWDM i IP/MPLS pochodziły od jednego dostawcy, ale w warunkach praktycznych, integracja taka ma dodatkową przewagę ekonomiczną z racji efektu synergii" - konkluduje Piotr Oniszczuk.

10 x 10 czy 1 x 100?

Interfejs 100 Gb/s jest interesujący dla operatorów, gdyż zamiast dziesięciu grup abonentów po 10 Gb/s lub trzech grup po 40 Gb/s, mogą operować na jednej grupie 100 Gb/s. To znacznie upraszcza zarządzanie. Interfejs usługowy 1x 100 Gb/s powinien cechować się liniową skalowalnością, odróżniając się tym od dyskretnej skalowalności realizowanej jako np. 10 x 10. Znikają wtedy problemy logicznego partycjonowania abonentów. Nie ma też sztucznych, wynikających z logicznej architektury sieci, limitów skalowalnościowych usługi.

« wstecz 12